Monte Cristallo to potężny masyw górski, który może się poszczycić kilkoma dostępnymi turystycznie trzytysięcznikami. Oglądany od strony Cortiny Monte Cristallo tworzy charakterystyczny grzebień w którym kulminują się takie szczyty jak: Monte Cristallo 3221 m, Cima di Mezzo 3154 m, Cristallo d'Ampezzo 3036 m. Nieco z boku, na południowy zachód znajduje się wierzchołek Piz Popena 3152 m.
Monte Cristallo masyw nad Cortiną
Cały masyw robi ogromne wrażenie - strome ściany, poszarpane turnie i długie, eksponowane grzbiety sprawiają, że Cristallo jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych szczytów w okolicach Cortiny.
Ferrata Ivano Dibona klasyk Dolomitów
To jedna z najbardziej znanych via ferrat w Dolomitach. Prowadzi przez długą, eksponowaną grań Cristallo, z której rozciągają się spektakularne widoki. Dostarcza mocnych wrażeń na wysokości.
Trasa rozpoczyna się w rejonie Forcella Staunies 2919 m, dokąd dawniej można było dotrzeć kolejką z Rifugio Son Forca. Już na samym początku czeka na nas słynny wiszący mostek, jeden z najbardziej rozpoznawalnych symboli ferraty Ivano Dibona.
Dojście
Standardowe dojście prowadzi z rejonu Cortiny d'Ampezzo w kierunku Rifugio Son Forca, a następnie w stronę Forcella Staunies 2919 m. W zależności od warunków i dostępności infrastruktury, dojście może zająć od 1,5 do 2,5 godziny.
Odcinek początkowy
Ferrata rozpoczyna się efektownie, przejściem przez słynny wiszący mostek zawieszony nad stromym urwiskiem. To miejsce jest mocno eksponowane, ale dobrze ubezpieczone. Za mostkiem zaczynają się pierwsze odcinki z liną stalową, prowadzące w kierunku grani.
Grań Cristallo i główna część ferraty
Dalszy przebieg trasy to wędrówka wzdłuż długiej, miejscami bardzo eksponowanej grani. Ścieżka przeplata się z odcinkami ubezpieczonymi liną stalową, klamrami i stopniami. Po drodze mijamy liczne pozostałości po pozycjach z I wojny światowej, okopy, wykute w skale przejścia i stanowiska.
Ferrata jest niezwykle urozmaicona, raz prowadzona jest granią, raz trawersami po południowych zboczach.
Zejście
Zakończenie ferraty i zejście mogą prowadzić w kierunku Rifugio Ospitale lub z powrotem w stronę Rifugio Son Forca, w zależności od wybranego wariantu i logistyki. Zejście jest dość długie i wymaga koncentracji, bo teren bywa kruchy, a zmęczenie po całej grani daje o sobie znać.
Trudności, czas przejścia i sprzęt
Trudność ferraty: około B/C - technicznie nie jest to najtrudniejsza via ferrata w Dolomitach, ale jej długość, ekspozycja i miejscami kruche skały sprawiają, że wymaga dobrej kondycji i obycia z górami.
- Czas przejścia: ok. 5-6 godzin (z dojściem i zejściem może wyjść cały dzień w górach).
- Sprzęt: pełny zestaw ferratowy (uprząż, lonża z absorberem, kask), rękawice, solidne buty górskie.
- Sezon: od lipca do września - poza tym okresem na grani i podejściach często zalega śnieg.
Wrażenia z Ferraty Ivano Dibona
Ferrata Ivano Dibona to nie tylko emocjonująca wspinaczka po eksponowanej grani, ale też swoista podróż w czasie. Wzdłuż trasy napotykamy liczne ślady historii, dawne pozycje wojenne, wykute w skale przejścia i stanowiska z okresu I wojny światowej.
Dla osób lubiących via ferraty o charakterze wysokogórskiej wyrypy, to pozycja obowiązkowa.
Robert Remisz
