Sławkowski Szczyt 2452 m, po słowacku Slavkovský štít, to jeden z najbardziej rozpoznawalnych i najwyższych szczytów Tatr Wysokich dostępnych znakowanym szlakiem turystycznym. Położony jest w słowackiej części Tatr Wysokich. Dominuje nad dolinami oraz miejscowościami położonymi u podnóża Tatr. Góra wznosi się nad Starým Smokovcem i od lat przyciąga turystów długim, wymagającym, ale niezwykle widokowym podejściem.
Historia i ciekawostki
Ciekawostką jest fakt, że przez długi czas Sławkowski Szczyt uważany był za najwyższy szczyt Tatr. Dopiero późniejsze pomiary wykazały, że wyższy jest m.in. Gerlach. Góra od wieków fascynowała podróżników oraz pionierów tatrzańskiej turystyki.
Szlak na Sławkowski Szczyt
Najpopularniejszy i jedyny znakowany szlak prowadzi ze Starego Smokowca.
Przebieg szlaku
- Starý Smokovec
- Hrebienok
- Sławkowski Szczyt
Szlak jest długi i wymagający kondycyjnie, ale technicznie nie należy do bardzo trudnych. Szlak prowadzi niemal bezpośrednio na szczyt i pokonuje bardzo dużą różnicę wysokości. Podejście odbywa się głównie otwartym terenem, dzięki czemu przez większość wycieczki towarzyszą rozległe widoki. W górnej części szlaku krajobraz staje się wyraźnie wysokogórski i surowy.
Panorama ze szczytu
Widoki ze Sławkowskiego Szczytu należą do najpiękniejszych w całych Tatrach. Ze szczytu można podziwiać:
- Gerlach
- Łomnicę
- Dolinę Staroleśną
- Tatry Bielskie
- Podtatrze słowackie
- filar Sławkowskiego Szczytu
Filar Sławkowskiego Szczytu
Charakterystyczny filar Sławkowskiego Szczytu jest jednym z najbardziej znanych elementów tej góry. Tworzy efektowną strukturę skalną opadającą w kierunku dolin. Rejon ten od lat interesuje taterników i fotografów górskich.
Trudność
Wejście na Sławkowski Szczyt wymaga dobrej kondycji fizycznej. Długi czas podejścia oraz znaczna suma przewyższeń sprawiają, że jest to jeden z bardziej wymagających szlaków turystycznych w Tatrach. Przy dobrej pogodzie szlak nie sprawia większych trudności technicznych.
Kiedy najlepiej wejść na Sławkowski Szczyt?
Najlepszy okres na wycieczkę przypada od lata do wczesnej jesieni. Stabilna pogoda pozwala wtedy bezpiecznie podziwiać wysokogórskie panoramy. Warto rozpocząć wejście wcześnie rano ze względu na długość szlaku oraz możliwość występowania popołudniowych burz.
Robert Remisz
