Madera to wyspa wiecznej wiosny, o niezwykłej historii i jeszcze bardziej niezwykłej przyrodzie. Kiedy portugalscy żeglarze dotarli tu w 1418 roku, zastali wyspę niemal w całości porośniętą gęstym lasem. Nazwali ją wtedy Madeira, czyli drewno i nazwa ta doskonale oddaje charakter tego miejsca do dziś. Lasy wawrzynowe wpisane na listę UNESCO, eukaliptusowe zbocza gór oraz bujna roślinność wybrzeży sprawiają, że Madera nazywana jest wyspą wiecznej wiosny.
Funchal i południowe wybrzeże
Południowe wybrzeże Madery, z Funchal na czele, to najbardziej zaludniona i turystyczna część wyspy. Stolica archipelagu zachwyca ogrodami botanicznymi, kolorowymi kwiatami i portową atmosferą. W ciągu dnia bywa gwarna i zatłoczona, jednak wieczorem Funchal zmienia się w idealne miejsce na spacery po starówce - w okolicach klasztoru Santa Clara, fortów Sao Tiago i Pico czy nadmorskich uliczek starego miasta.
Lewady i szlaki trekkingowe
Wyspa Madera to idealny kierunek dla osób, które cenią aktywny wypoczynek i bliskość natury. Jedną z największych atrakcji są słynne lewady - kanały irygacyjne budowane od XV wieku, doprowadzające wodę z gór do upraw położonych niżej. Dziś tworzą one sieć malowniczych szlaków trekkingowych oplatających całą wyspę. Wędrówki lewadami nie są banalne: trasy prowadzą przez tunele, strome zbocza i lasy, a ich przejście zajmuje od kilku godzin do całego dnia.
Północ Madery dzika natura
Centralna część Madery, na północ od Funchal, to surowe, dzikie góry, skalne turnie i rozległe lasy eukaliptusowe. Jadąc dalej na północ, warto odwiedzić Porto da Cruz, niewielką miejscowość portową słynącą z góry Penha d'Aguia oraz lokalnego wina. Kolejnym punktem na trasie jest Santana, znana z charakterystycznych trójkątnych domów o strzechowych dachach, które do dziś są symbolem tradycyjnej architektury Madery.
Widokowa trasa Sao Vicente - Porto Moniz
Jedną z najbardziej widowiskowych tras samochodowych na wyspie jest droga wzdłuż północnego wybrzeża między Sao Vicente a Porto Moniz. Wydrążona w skałach po II wojnie światowej, prowadzi przez tunele i pod wodospadami spływającymi wprost na jezdnię. W okolicach Porto Moniz znajdują się naturalne baseny wulkaniczne oraz imponujące formacje skalne Ribeira da Janela, wyrastające z oceanu niczym kamienne wieże.
Zachodnie wybrzeże i Ponta do Pargo
Zachodnie krańce Madery oferują spektakularne widoki na Atlantyk. Latarnia morska Ponta do Pargo, stojąca na klifie opadającym niemal 300 metrów do oceanu, to jedno z najbardziej fotogenicznych miejsc na wyspie. Jadąc dalej południowym wybrzeżem, warto zatrzymać się w rybackiej wiosce Jardim do Mar i spróbować lokalnego specjału - pałasza z bananami (espada com banana), jednej z najbardziej charakterystycznych potraw Madery.
Paul da Serra i Cabo Girao
W głębi wyspy znajduje się jedyny płaskowyż Madery - Paul da Serra, położony na wysokości około 1500 m. To rozległa, surowa przestrzeń kontrastująca z górzystym krajobrazem reszty wyspy. Zjazd przez przełęcz Encumeada prowadzi do Ribeira Brava, a następnie wzdłuż południowego wybrzeża do imponującego klifu Cabo Girao, jednego z najwyższych klifów w Europie 580 m, z przeszklonym tarasem widokowym.
Câmara de Lobos i historia Churchilla
Niedaleko Funchal leży Câmara de Lobos - niewielkie, kolorowe miasteczko rybackie, rozsławione przez Winstona Churchilla. To właśnie tutaj powstały jedne z jego najbardziej znanych obrazów inspirowanych krajobrazem Madery i lokalnym winem.
Ponta de Sao Lourenço surowy wschód wyspy
Zupełnie inną twarz wyspy pokazuje Ponta de Sao Lourenço, najbardziej wysunięty na wschód półwysep Madery. Surowy, skalisty, niemal pozbawiony drzew krajobraz przypomina raczej wybrzeża Irlandii lub Szkocji. Poprowadzony tędy szlak pieszy oferuje spektakularne widoki na Atlantyk, pionowe klify i uderzające o skały fale. To idealne miejsce na zakończenie 7-dniowego planu podróży po Maderze.
Robert Remisz
