Wadi Rum, znane również jako Wadi Ramm, to jeden z najbardziej niezwykłych rejonów wspinaczkowych na świecie. Położone na południu Jordanii, zachwyca monumentalnymi ścianami z czerwonego piaskowca, wyrastającymi wprost z pustynnego krajobrazu. Masywy te mają do 600 metrów wysokości oraz kilka kilometrów wszerz i wzdłuż. W dolinie jest wioska Rum zamieszkana przez Beduinów. Jest to dobra baza wypadowa do wspinania na okoliczne turnie oraz dalsze masywy skalne. Na obrzeżach wioski jest Rest Hous z tanim kempingiem z prysznicami i toaletami oraz restauracją. W wiosce jest kilka sklepów z podstawowymi artykułami spożywczymi i bar.
Charakterystyka wspinania
Skała w Wadi Rum to piaskowiec o zróżnicowanej jakości - od bardzo litego po bardziej kruche odcinki. Dominują drogi prowadzone naturalnymi formacjami: rysami, kominami oraz systemami półek i ramp. Wspinanie ma często charakter przygodowy. Wiele dróg nie posiada stałych punktów asekuracyjnych, a orientacja w terenie bywa trudna. Kluczowe znaczenie ma umiejętność zakładania własnej asekuracji oraz doświadczenie w prowadzeniu długich dróg wielowyciągowych.
Pomimo, iż nie wszędzie w rejonie skała jest najwyższej jakości, Wadi Rum oferuje sporo interesującego wspinania w przepięknej pustynnej scenerii. Skały na pustyni mają w sobie coś magicznego i chcąc tego skosztować warto wiedzieć, że z Polski jest to najbliższy pustynny rejon wspinaczkowy, w którym można się wspinać już następnego dnia po wylocie z kraju. Z Ammanu do Rum jedzie się parę godzin autobusami z jedną przesiadką w Aqabie.
Najważniejsze masywy skalne
Wadi Rum jest to rejon w większości z trudnymi technicznie i orientacyjnie drogami tradowymi. Większość dróg to wspinanie w rysach, zacięciach, kominach oraz płytach, na których małe chwyty często pękają. Oczywiście wspinanie jest na własnej asekuracji z koniecznością zakładania stanowisk. Wspinanie w Wadi Rum to przede wszystkim wielowyciągowe drogi nawet po 25 wyciągów. Drogi po 5 wyciągów to drogi krótkie. Dróg sportowych jednowyciągowych obitych nie ma.Jebel Rum
Najwyższy i najbardziej znany masyw w regionie. Oferuje wiele klasycznych dróg, zarówno trudnych linii wspinaczkowych, jak i łatwiejszych dróg Beduinów prowadzących na szczyt.
Jebel Burdah
Słynny z naturalnego skalnego mostu (Burdah Rock Bridge), jest popularnym celem zarówno trekkingowym, jak i wspinaczkowym. Drogi są mniej wymagające technicznie, ale bardzo widowiskowe.
Jebel Kharazeh
Jeden z najlepszych rejonów wspinaczkowych w Wadi Rum, oferujący świetnej jakości skałę i bardziej sportowy charakter wspinania. Znajdują się tu zarówno drogi tradycyjne, jak i częściowo obite linie.
Drogi Beduinów
Unikalnym elementem wspinania w Wadi Rum są tzw. drogi Beduinów. Są to historyczne linie prowadzące naturalnymi, często najłatwiejszymi przejściami na szczyty. Niektóre z nich były używane od pokoleń jako drogi komunikacyjne. Wyjątkowo widokowe, często są one drogami zejściowymi z najwyższych turni masywów skalnych.
Drogi te charakteryzują się łatwiejszymi trudnościami technicznymi, ale wymagają dobrej orientacji i umiejętności odnajdywania właściwego przebiegu. Często łączą w sobie trekking, scrambling i fragmenty wspinaczki.
Podsumowanie
Najlepszym okresem do wspinania się w Wadi Rum jest późna jesień i wczesna wiosna. Zimą potrafi spaść tam nawet śnieg. Opady deszczu choć nie trwające długo są intensywne. Od kwietnia do połowy października jest zdecydowanie za gorąco.
Na wspinanie w Wadi Rum konieczna jest 50 metrowa podwójna lina, pełny zestaw friendów, a na niektóre drogi warto mieć w podwójnych rozmiarach mechaniki, komplet kości i długie ekspresy, sporo pętli oraz taśmę na nieprzewidziane zjazdy lub wycofy ze ściany.
Robert Remisz
