Tre Cime di Lavaredo, znane również pod niemiecką nazwą Drei Zinnen, to najbardziej rozpoznawalna formacja skalna w Dolomitach i jeden z najpiękniejszych krajobrazów górskich świata. Strzeliste turnie wyrastają niemal pionowo około 500 metrów ponad zawieszony płaskowyż pomiędzy dolinami Valle Marzon i Val di Rimbianco, tworząc niezwykle dramatyczną i surową scenerię.
Tre Cime di Lavaredo to najbardziej rozpoznawalne turnie Dolomitów oraz jeden z najważniejszych symboli światowego alpinizmu. Charakterystyczne trzy skalne wieże wyrastające ponad wysokogórskie płaskowyże od dziesięcioleci przyciągają wspinaczy, fotografów i turystów z całego świata.
Trzy turnie Tre Cime di Lavaredo
Na grupę Tre Cime składają się trzy główne turnie:
- Cima Grande di Lavaredo 2999 m,
- Cima Ovest di Lavaredo 2973 m,
- Cima Piccola di Lavaredo 2857 m.
Najbardziej imponujące są północne ściany turni, które pionowo opadają nawet na kilkaset metrów i należą do najbardziej znanych wielkich ścian Alp.
Wspinanie na Tre Cime di Lavaredo
Tre Cime di Lavaredo oferują zarówno ekstremalne drogi wielkościanowe, jak i łatwiejsze klasyczne linie wspinaczkowe. Większość dróg ma charakter alpejski i prowadzi wielowyciągowymi systemami kominów, płyt oraz zacięć w charakterystycznym dolomitowym wapieniu.
Rejon ceniony jest za:
- wyjątkową historię wspinaczkową,
- imponujące ściany,
- doskonałą jakość skały,
- klasyczne drogi wielowyciągowe,
- spektakularne wysokogórskie krajobrazy.
Tre Cime di Lavaredo to absolutna klasyka alpinizmu i jeden z najbardziej spektakularnych rejonów wspinaczkowych na świecie. Monumentalne północne ściany, historyczne drogi i niepowtarzalny krajobraz sprawiają, że wspinaczka tutaj jest doświadczeniem wyjątkowym. Dla wielu alpinistów zdobycie jednej z wielkich dróg Tre Cime to prawdziwy kamień milowy w górskiej karierze.
Północne ściany Tre Cime
Północne ściany Tre Cime di Lavaredo to jedne z najtrudniejszych i najbardziej prestiżowych celów wspinaczkowych w Dolomitach. Oferują: ściany o wysokości do 500 metrów, ekstremalną ekspozycję i alpejski charakter, długie, wymagające drogi wielowyciągowe, trudności techniczne i psychiczne, zmienne warunki pogodowe i chłodny mikroklimat. Klasyczne drogi na północnych ścianach zapisały się w historii alpinizmu i do dziś stanowią wyzwanie nawet dla bardzo doświadczonych zespołów wspinaczkowych. Na ścianach tych wytyczono wiele historycznych dróg wspinaczkowych, które zapisały się w historii alpinizmu. Największą sławę zdobyła północna ściana Cima Grande di Lavaredo, gdzie prowadzą legendarne drogi:
- Direttissima,
- Droga Comici-Dimai,
- Hasse-Brandler.
Sprzęt wspinaczkowy
Na klasyczne drogi wielowyciągowe na Tre Cime warto zabrać:
- linę podwójną,
- zestaw ekspresów,
- friendy i kości,
- kask wspinaczkowy,
- odzież na zmienne warunki wysokogórskie.
Charakter wspinania w Tre Cime
Wspinaczka w masywie Tre Cime ma typowo dolomicki styl i wymaga: dobrej techniki poruszania się w pionowej skale, doświadczenia w długich drogach wielowyciągowych, sprawnej asekuracji w skale o zmiennej jakości, orientacji w ścianie i odporności psychicznej. Dominują płyty, zacięcia i kominy. Wiele dróg ma charakter historyczny i zachowuje oryginalny styl asekuracji.
Najlepszy sezon wspinaczkowy
Optymalne warunki do wspinaczki panują od czerwca do września. Północne ściany pozostają chłodne nawet latem, a zmienna pogoda i burze wymagają dobrej logistyki oraz wczesnego startu w ścianę.
Trekking wokół Tre Cime
Szlak zaczyna się przy schronisku Rifugio Auronzo. Najlepiej iść w kierunku wschodnim, południową stroną masywu. Prowadzi tędy szlak nr 101. Cała pętla ma około 9 km i na przejście jej potrzeba około 4 godzin. Po drodze mija się Rifugio Lavaredo. Kolejnym punktem na trasie wędrówki będzie przełęcz Forcella Lavaredo 2454 m. Widoki z przełęczy wynagradzają cały wysiłek.
W tym miejscu większość turystów kończy trekking i tą samą trasą wraca na parking przy Rifugio Auronzo. Proponuje iść dalej, by ukończyć całą pętle. Od przełęczy Forcella Lavaredo szlak schodzi na północną stronę masywu Tre Cime i prowadzi do schroniska Rifugio Locatelli. Widok ze schroniska na północne ściany trzech środkowych turni: Cima Ovest, Cima Grande, Cima Piccola jest imponujący. Dalej idzie się do chaty Malga dei Pastori, a pętle kończy się dochodząc do punktu startu.
Robert Remisz
