Höllental wspinanie w Rax i Schneeberg

Piekielna Dolina, bo tak z języka niemieckiego tłumaczy się nazwę Höllental, to jeden z najbardziej znanych rejonów wspinaczki wielowyciągowej we wschodniej Austrii. Region położony jest niecałe 100 kilometrów na południe od Wiednia i od ponad stu lat pozostaje klasycznym terenem wspinaczkowym dla austriackich alpinistów. Höllental tworzą dwa pasma górskie, Rax oraz Schneeberg, rozdzielone głęboką doliną, której dnem płynie górska rzeka Schwarza.

Historia wspinania w Höllental

Region był historyczną mekką wspinaczy wiedeńskich już pod koniec XIX wieku. To właśnie tutaj wytyczono wiele klasycznych dróg wspinaczkowych będących dziś ważną częścią historii alpinizmu w Alpach Wschodnich. Najbardziej znane klasyki to między innymi:

  • Akademikersteig - II, około 400 metrów, Vordere Loswand,
  • Malersteig - III, około 400 metrów, ściana Prein,
  • Wiener Neustädter Steig - IV, około 400 metrów, Hintere Loswand.

Drogi te zostały wytyczone na początku XX wieku i do dziś cieszą się dużą popularnością.

Wspinanie w Höllental

W Höllental znajdują się wapienne ściany o wysokości od około 120 do nawet 520 metrów. Wiele dróg jest dłuższych niż klasyczne wspinaczki w polskich Tatrach. Region oferuje praktycznie wszystkie możliwe formacje skalne:

  • płyty,
  • rysy,
  • filary,
  • kominy,
  • zacięcia,
  • okapy.

Skała posiada bardzo dobre tarcie, a charakter wspinania jest niezwykle zróżnicowany. Szczególnie charakterystyczne dla Höllental są liczne wapienne ucha skalne oraz techniczne wspinanie płytowe.

Drogi wspinaczkowe i asekuracja

W regionie występują zarówno klasyczne drogi tradowe, jak i nowoczesne linie wyposażone w ringi. Na starszych drogach stałymi punktami asekuracyjnymi często są haki, dlatego warto posiadać doświadczenie w ocenie starej asekuracji. Na wielu drogach konieczne jest dokładanie własnych punktów asekuracyjnych z:

  • kości,
  • friendów,
  • pętli.

Niektóre drogi są podpisane u podstaw ścian, co ułatwia orientację.

Podejścia i zejścia

Podejścia pod ściany są zazwyczaj krótsze i łatwiejsze orientacyjnie niż w Tatrach, jednak nadal mają charakter górski. Ze względu na alpejski klimat zaleca się bardzo wczesne rozpoczynanie wspinania, aby uniknąć popołudniowych burz. Z części dróg można zjechać na linie, ale z wielu konieczne jest zejście stromymi ścieżkami lub odcinkami via ferrat.

Warto zabrać:

  • buty podejściowe,
  • kask wspinaczkowy,
  • lina podwójna,
  • zestaw asekuracji tradowej.

Najpopularniejsze ściany i sektory

Do najbardziej znanych ścian w Höllental należą:

  • Preinerwandplatte,
  • Vordere Stadlwand,
  • Stadlwand,
  • Direkte Preinerwandplatte.

Są to ściany oferujące zarówno łatwe drogi klasyczne, jak i bardziej wymagające wspinaczki wielowyciągowe.

Noclegi i logistyka

Większość wspinaczy nocuje na darmowym parkingu w Kaiserbrunn, gdzie dostępne są toalety oraz ciepła woda. Alternatywą jest schronisko Weichtalhaus położone niedaleko głównych sektorów wspinaczkowych.

Najbliższe sklepy znajdują się w miejscowościach Reichenau oraz Gloggnitz. W Gloggnitz działa również sklep wspinaczkowy, gdzie można kupić przewodniki po Höllental.

Najlepszy okres na wspinanie

Najlepsze warunki do wspinania występują od późnej wiosny do jesieni. Wiosną i jesienią temperatury są najbardziej komfortowe, natomiast latem należy uważać na gwałtowne burze charakterystyczne dla Alp Wschodnich.

Podsumowanie

Höllental to jeden z najważniejszych rejonów wspinaczki wielowyciągowej w Austrii. Długie wapienne ściany, klasyczne drogi historyczne, świetna jakość skały oraz bliskość Wiednia sprawiają, że region od dekad przyciąga miejscowych wspinaczy oraz zwłaszca z Czech i Słowacji. To idealne miejsce dla osób szukających prawdziwego alpejskiego wspinania w stylu klasycznym.

Robert Remisz



Czerwiec 2015 - widok na Schneeberg 2076 m, wybitny szczyt w paśmie Rax i Schneeberg na wschodnim krańcu austriackich Alp. Jest to najbardziej na wschód wysunięty szczyt alpejski o wysokości przekraczającej 2000 m



Schronisko Otto Schutzhaus, które było naszą bazą wypadową.



Podchodzimy pod ścianę Preinerwandplatte.









Drugi wyciąg drogi Direkte Preinerwandplatte.



Zespół wspina się na drodze Mit Goetllicher Hand.



Trzeci, kluczowy wyciąg drogi Direkte Preinerwandplatte.





Czesi na drodze Ostweg.



Ostatni wyciąg drogi Direkte Preinerwandplatte.





Urwisko wschodniej ściany Preinerwand.



Krótkie podejście i jesteśmy na szczycie Preinerwand 1783 m.





Zejście do schroniska Otto Schutzhaus.



Kolejnego dnia idziemy pod ścianę Lechnermauern.







Wspinamy się długą, 240 metrową drogą Westkamin.











Następnego dnia znowu docieramy pod ścianę Preinerwandplatte. Dwójkowy zespół wspina się na pierwszym wyciągu na drodze Mit Goetllicher Hand.



My tym razem wspinamy się drogą Ostweg.













Lipiec 2011 - przeprowadzamy z Darkiem rekonesans pod interesującymi nas ścianami.



Gross Hollental.



Wspinamy się na ścianie Vordere Stadlwand, pierwszy wyciąg piątkowej drogi Peternpfad.



Wyjście z drogi Richterweg - ściana Stadlwand.



Droga zejściowa.




Copyright © 2004 www.robertremisz.pl
Design by Robert Remisz