PIRENEJE TREKKING, WSPINACZKA, SZLAKI GR10 GR11 I NAJWYŻSZE SZCZYTY
Pireneje - kompleksowy przewodnik po jednym z najbardziej dzikich pasm Europy
Pireneje to potężny łańcuch górski w południowo-zachodniej Europie, stanowiący naturalną granicę pomiędzy Francją i Hiszpanią
oraz obejmujący niewielką część Andory. Pasmo rozciąga się równoleżnikowo od Zatoka Biskajska nad Oceanem Atlantyckim,
aż po wybrzeże Morza Śródziemnego. W linii prostej to około 500 km, natomiast rzeczywista długość gór przekracza 430 km.
Pireneje wyróżniają się surowym, alpejskim charakterem, niewielką urbanizacją oraz ogromnymi obszarami dzikiej przyrody.
W przeciwieństwie do Alp, góry te są mniej zatłoczone, bardziej wymagające orientacyjnie i oferują wyjątkową przestrzeń dla wspinaczy,
trekkerów oraz alpinistów.
Najwyższym szczytem pasma jest Pico de Aneto 3403 m, położony w Aragonii, w masywie Maladeta. To najbardziej alpejski rejon Pirenejów,
z lodowcami, ostrymi graniami i długimi drogami wspinaczkowymi.
Parki narodowe Pirenejów
Park Narodowy Ordesa i Monte Perdido.
Najstarszy park narodowy Pirenejów. Słynie z monumentalnych kanionów, ścian wapiennych, wodospadów i wysokogórskich dolin.
Monte Perdido 3355 m, to drugi najwyższy szczyt Pirenejów.
Park Narodowy Pirenejów
Obejmuje dziką, wysokogórską część po stronie francuskiej - jeziora polodowcowe, lodowce, klasyczne przełęcze i rozległe doliny.
Parque Nacional d'Aigüestortes i Estany de Sant Maurici
Jeden z najpiękniejszych krajobrazowo parków - ponad 200 jezior, granitowe ściany i doskonałe warunki do trekkingu i wspinaczki.
Najwyższy rejon Pirenejów - Posets Maladeta
Najbardziej alpejskim obszarem Pirenejów jest: Parque Natural Posets-Maladeta. Znajdują się tu: najwyższe szczyty Pirenejów: Pico Aneto, Posets,
największe lodowce pasma, długie drogi wspinaczkowe o charakterze wysokogórskim, klasyczne alpejskie przejścia graniowe.
Wspinaczka w rejonie Posets-Maladeta
To jeden z najlepszych rejonów wspinaczki tradowej w Pirenejach. Charakter wspinania: drogi w litym granicie o świetnym tarciu,
większość linii nieobita (tradycyjna asekuracja), długie, wielowyciągowe drogi, ekspozycja wysokogórska, często wielogodzinne podejścia.
To teren dla zaawansowanych wspinaczy, którzy potrafią poruszać się w dzikim, wysokogórskim środowisku.
Trekking w Pirenejach - trzy legendarne szlaki długodystansowe
Pireneje przecinają trzy kultowe trasy trekkingowe biegnące przez całe pasmo.
GR10 - północna strona Pirenejów, długość: ok. 866 km, suma podejść: ~48 000 m, przebieg: wyłącznie po stronie francuskiej,
charakter: dobrze oznakowany, różnorodny krajobrazowo. GR10 prowadzi przez zielone doliny, jeziora,
wysokie przełęcze po drodze są schroniska.
GR11 - Ruta Transpirenaica, długość: ok. 840 km, suma podejść: ~39 000 m, przebieg: niemal wyłącznie po stronie hiszpańskiej,
charakter: bardziej dziki i mniej zagospodarowany niż GR10. Szlak prowadzi przez Park Narodowy Ordesa,
Aigüestortes i wysokie doliny Aragonii.
HRP - Haute Randonnée Pyrénéenne, długość: ok. 800 km, suma podejść: ~42 000 m, przebieg: blisko głównej grani Pirenejów,
trudność: najwyższa, miejscami brak oznakowania. HRP uchodzi za jeden z najtrudniejszych trekkingów długodystansowych w Europie.
Często wymaga: orientacji w terenie wysokogórskim, przekraczania pól śnieżnych.
Pireneje są jednym z ostatnich naprawdę dzikich regionów Europy. Region słynie z ogromnych,
pustych przestrzeni i niewielkiej liczby ludzi w porównaniu z Alpami.
Robert Remisz
08.2019 - najwyższy szczyt w Pirenejach - Pico de Aneto 3403 m.
