Pośrednia Grań wspinanie w Tatrach

Pośrednia Grań 2439 m (słow. Prostredný hrot) to jeden z najbardziej imponujących i charakterystycznych szczytów w Tatrach Wysokich. Położona w grani bocznej odchodzącej od Szerokiej Wieży, rozdziela Dolinę Staroleśną od Doliny Pięciu Stawów Spiskich. Dla taterników stanowi wyjątkowy cel, nie prowadzi na nią żaden znakowany szlak turystyczny, co sprawia, że każda wyprawa na wierzchołek wymaga umiejętności wspinaczkowych lub opieki licencjonowanego przewodnika IVBV. Ściany Pośredniej Grani oferują klasyczne drogi wspinaczkowe o zróżnicowanej wystawie, długości i stopniu trudności, od łatwych tras taternickich po wymagające linie dla zaawansowanych alpinistów.

Pośrednia Grań jest szczególnie interesująca dla miłośników klasycznego tatrzańskiego wspinania. Występują tutaj płyty, zacięcia, żleby, kominy i eksponowane fragmenty grani. Jednocześnie masyw wymaga dobrej orientacji w terenie, ponieważ poszczególne formacje tworzą skomplikowany układ skalnych wierzchołków i przełęczy.

Pośrednia Grań wspinanie

Największą zaletą Pośredniej Grani jest różnorodność terenu. Można tutaj znaleźć zarówno stosunkowo łatwe formacje o charakterze graniowym, jak i bardziej wymagające drogi prowadzące stromymi płytami i zacięciami.

Wiele klasycznych dróg wykorzystuje naturalne formacje masywu. Wspinanie ma dzięki temu charakter zbliżony do klasycznego taternictwa, oprócz samej trudności technicznej istotna jest orientacja, umiejętność wyboru właściwej formacji oraz sprawne poruszanie się w terenie wysokogórskim.

Pośrednia Grań - Droga Kellego

Droga Kellego należy do najbardziej znanych klasycznych dróg Pośredniej Grani. Prowadzi południowo-wschodnią ścianą, a jej przebieg związany jest z rejonem Ławki Dubkego.

Droga jest wyceniana na V i uchodzi za bardzo ciekawą klasyczną linię. Wspinanie prowadzi w litej skale, a jednym z najważniejszych fragmentów jest czujny wyciąg o trudnościach około V.

Popularność Drogi Kellego wynika z połączenia dobrej jakości skały, interesującego przebiegu oraz charakterystycznego wysokogórskiego otoczenia. Jest to jedna z dróg, które dobrze pokazują klasyczny charakter wspinania na Pośredniej Grani.

Pośrednia Grań - Filar Komarnickich

Filar Komarnickich jest piękną, długą i eksponowaną drogą o wybitnie graniowym charakterze. Trudności oceniane są na III-IV, jednak długość oraz wysokogórskie położenie sprawiają, że droga jest znacznie ciekawsza niż sugerowałaby sama wycena.

Wspinanie prowadzi przez kolejne formacje graniowe, oferując dużą ekspozycję i rozległe widoki na otaczające szczyty. Jest to bardzo dobra propozycja dla osób zainteresowanych klasycznym poruszaniem się po tatrzańskiej grani.

Filar Komarnickich wymaga dobrej orientacji topograficznej. Zmienny charakter grani sprawia, że równie ważne jak pokonywanie trudności skalnych jest prawidłowe odnajdywanie przebiegu drogi.

Pośrednia Grań - Żleb Stilla

Żleb Stilla należy do najłatwiejszych formacji prowadzących w rejonie Pośredniej Grani. Trudności określane są na II-III. W okresie letnim nie jest jednak zwykle wybierany wyłącznie ze względu na walory wspinaczkowe.

Znacznie większe znaczenie ma jako droga zejściowa z rejonu szczytu. Charakter żlebu powoduje jednak, że trzeba zwracać uwagę na możliwość występowania luźnego materiału skalnego.

Żleb Stilla jest dobrym przykładem formacji, której znaczenie w taternictwie nie wynika wyłącznie z trudności wspinaczkowych. W rozbudowanym masywie Pośredniej Grani łatwe żleby i przełączki mogą pełnić bardzo ważną funkcję komunikacyjną.

Żleb Birkenmajera

W rejonie Pośredniej Grani znajduje się również Żleb Birkenmajera, którego charakter jest szczególnie istotny w warunkach zimowych. W lecie, przy braku śniegu i lodu, jego charakter może być znacznie mniej atrakcyjny, a luźny materiał skalny może zwiększać ryzyko w stromych fragmentach.

Z tego powodu planując letnie wspinanie warto wybierać formacje odpowiednie do aktualnych warunków i charakteru konkretnej drogi. Pośrednia Grań oferuje wystarczająco dużo klasycznych dróg skalnych, aby uniknąć formacji typowo związanych ze wspinaniem zimowym.

Mała Pośrednia Grań

Mała Pośrednia Grań stanowi jeden z interesujących elementów rozbudowanego masywu. Znajdujące się tutaj formacje skalne oferują zarówno klasyczne drogi, jak i bardziej wymagające linie.

Jedną z propozycji dla zaawansowanych wspinaczy jest Kut na Małej Pośredniej Grani, którego trudności sięgają VII- lub VII. Jest to wymagająca droga prowadząca przez płytowe i zacięciowe formacje wschodniej ściany Małej Pośredniej Grani.

W porównaniu z łatwiejszymi drogami graniowymi jest to wspinanie o zdecydowanie bardziej technicznym charakterze. Lita skała, płyty i zacięcie tworzą wymagającą linię dla doświadczonych zespołów.

Asekuracja

Klasyczne drogi na Pośredniej Grani mają charakter tatrzański i wymagają odpowiedniego przygotowania do wspinania w terenie wysokogórskim. Na wielu liniach istotne znaczenie ma asekuracja własna, a istniejące punkty stałe mogą mieć różny charakter i stan.

Przy drogach o klasycznym charakterze nie należy zakładać, że cała linia będzie wyposażona w nowoczesną asekurację. Charakter drogi i jej historia sprawiają, że zespoły powinny być przygotowane na wykorzystanie naturalnych formacji oraz własnego sprzętu asekuracyjnego odpowiedniego do charakteru drogi.

Dojście pod drogi

Jednym z najwygodniejszych punktów wyjściowych jest Chata Téryego. Z rejonu schroniska można kierować się w stronę Ławki Dubkego i dalej pod odpowiednią ścianę lub grań.

Alternatywą jest podejście od strony Doliny Pięciu Stawów Spiskich. Wybór wariantu zależy od konkretnej drogi, warunków oraz planowanego przebiegu całego przejścia.

Położenie w głębi Tatr sprawia, że nawet drogi o umiarkowanej wycenie mogą wymagać odpowiedniego zapasu czasu. Należy uwzględnić zarówno podejście, wspinanie, jak i zejście z masywu.

Zejście z Pośredniej Grani

W przypadku Pośredniej Grani bardzo ważne jest prawidłowe zaplanowanie zejścia. Rozbudowana struktura masywu powoduje, że zejście może prowadzić przez żleby, przełączki i eksponowane formacje skalne.

Żleb Stilla jest jedną z istotnych formacji wykorzystywanych podczas zejść. W zależności od konkretnego celu i aktualnych warunków mogą być również wykorzystywane inne warianty prowadzące w kierunku przełęczy i dolin.

Pośrednia Grań wspinanie w Tatrach Słowackich

Pośrednia Grań jest jednym z ciekawszych celów wspinaczkowych w otoczeniu Chaty Téryego. Jej największym atutem jest różnorodność, od łatwych formacji o charakterze komunikacyjnym, przez klasyczne drogi graniowe, aż po wymagające drogi płytowe na Małej Pośredniej Grani.

Robert Remisz



Grudzień 2004 - kilka dni przed naszym przyjazdem w Tatrach Słowackich przeszedł olbrzymi huragan, który powalił setki tysięcy drzew. Podejście drogą na Hrebieniok.



Dochodzimy do Chaty Zamkowskiego.



Naszym celem jest Pośrednia Grań 2441 m.



Pośrednia Grań wznosi się nad dwiema dolinami: Doliną Staroleśną na południowym zachodzie i Doliną Małej Zimnej Wody.



Po dojściu do Chaty Teryho idziemy na rekonesans.





Następnego dnia wychodzimy z Chaty Teryho położonej na wysokości 2015 m. Jest to najwyżej położone całoroczne schronisko w Tatrach.



Pośrednia Grań zimą jest sporym wyzwaniem. Idziemy na szczyt jedną z łatwiejszych dróg - przez Ławke Dubkego.













Pośrednia Grań - szczyt.



Widoki z Pośredniej Grani.










Copyright © 2004 www.robertremisz.pl
Design by Robert Remisz