Żłobisty Szczyt 2426 m to jeden z mniej znanych, ale niezwykle ładnych szczytów Tatr Wysokich, położony po słowackiej stronie pasma. Wyróżnia się stromą, surową sylwetką, ostrymi graniami i skalistym, alpejskim charakterem. Nie prowadzi na niego znakowany szlak turystyczny, dlatego jest celem przede wszystkim dla doświadczonych taterników i wspinaczy.
Pierwszego wejścia na Żłobisty Szczyt dokonali Károly Jordán i Marthe Lavallé 29 lipca 1899 roku. Od tego czasu szczyt pozostaje interesującym celem dla osób poszukujących klasycznego wspinania w mniej uczęszczanych partiach Tatr Wysokich.
Żłobisty Szczyt leży w obrębie Głównej Grani Tatr, w rejonie masywu Rysów, pomiędzy sąsiednimi odcinkami grani i dolinami po słowackiej stronie. Jego otoczenie tworzą dzikie, skaliste tereny, rozbudowane żleby oraz strome ściany. Z okolicznych grani i przełęczy rozciągają się rozległe widoki na najwyższe partie Tatr.
Żłobisty Szczyt wspinanie
Południowa i zachodnia strona masywu oferują drogi o trudnościach orientacyjnie mieszczących się w zakresie III-V. Wspinanie prowadzi przez skalne formacje o zróżnicowanym charakterze i wymaga sprawnego poruszania się w terenie górskim.
Żłobisty Szczyt Droga Motyki
Droga Motyki na Żłobisty Szczyt należy do klasycznych propozycji wspinaczkowych tego rejonu. Ceniona jest za logiczny przebieg, skalne formacje i piękną, wysokogórską ekspozycję. Pozwala poznać charakter tatrzańskiego wspinania z dala od popularnych szlaków turystycznych.
- Trudności: około III w skali taternickiej.
- Długość wspinaczki: około 250-300 metrów.
- Orientacyjny czas wspinania: 3-4 godziny, zależnie od warunków i sprawności zespołu.
- Charakter: klasyczna droga skalna o wysokogórskim przebiegu.
- Asekuracja: tradycyjna (kości, friendy, pętle).
Pomimo umiarkowanej wyceny Droga Motyki wymaga odpowiedniego doświadczenia. Na charakter przejścia wpływają ekspozycja, orientacja w ścianie i grani oraz warunki panujące w wysokich partiach Tatr.
Wejście od strony Żłobistej Przełęczy
Jednym z opisywanych wariantów wejścia jest droga od strony Żłobistej Przełęczy. Trudności określane są na I-II w skali taternickiej. Teren ma charakter skalny, a miejscami pojawia się ekspozycja. Mimo stosunkowo niewielkiej wyceny nie jest to zwykły szlak turystyczny i nie należy utożsamiać go z łatwym wejściem szlakowym.
Charakter wspinania na Żłobistym Szczycie
Wspinanie na Żłobistym Szczycie ma typowo wysokogórski charakter. W zależności od wybranego wariantu można spotkać skalne płyty, zacięcia, żebra i eksponowane odcinki grani. Wspinaczkowe możliwości obejmują zarówno łatwiejsze technicznie wejścia graniowe, jak i trudniejsze drogi prowadzące ścianami.
Na szczyt nie prowadzi znakowany szlak turystyczny. Poruszanie się w tym rejonie wymaga doświadczenia w terenie skalnym, dobrej orientacji i umiejętności oceny warunków. Trudności techniczne nie są jedynym wyznacznikiem skali przedsięwzięcia, istotne są również ekspozycja, długość przejścia oraz możliwość pogorszenia pogody.
Robert Remisz
